БЕМОРЛИК
21 март 2001 йил
Ўлим, бунча тез келма, ўлим,Ҳали менинг кўзларимга боқ:Ҳали унинг қорачуғидаҚанча ҳаёт, умид, иштиёқ.Ташқарида гул тўкар бодом,Ташқарида гуллар жийдалар,Улканлашар, тиниқар осмон,Ҳаволарда шиддат айланар.Бу шиддатга тан бермай бўлмас,Бу шиддатнинг қўллари қонлиқ,Оларсану гулдай бир нафас,Чиқарганинг – йўқлиқ, хазонлиқ.О, инсонга бунчалар таҳқир,Фалакларда йўқдай адолат;Қизил, сориғ, яшил ва кофурЧопар, кутмас, айланар фақат.Шу тўрт рангнинг айланмасидаНаҳот бир кун тинар овозим?«Шаробингдан ичмайман, ўлим...»Деган наҳот саналар осий?Шамолларнинг рақси мангу, шўх,Чўққиларда абадийдир қор,Юлдузларнинг юртида Вақт йўқ...Наҳот, одам баридан ночор?Йўқ-йўқ, боғда гуллаб жийдаларВа бодомлар тўкаркан гулинКўзларимга боқса қаттиқроқЧекингайдир ҳар қандай ўлим.Кўкрагимда бир салтанат борЧасирлаган беомон чўғдир.Жазбасию рутбаси, тарҳиЎн саккиз минг оламда йўқдир.Теграмда тош қотган мангулик,Ўлим ҳатто чиқармас сасин.Тўшагимда сезиб ётаманТўкилётгангулнингнафасин...